به مناسبت سالروز درگذشت احمد شاملو/ وحید اوراز
من خويشاوند نزديك هر انساني هستم كه خنجري در آستين پنهان نمي كند. نه ابرو به هم مي كشد نه لبخندش ترفند تجاوز به حق و نان و سايبان ديگران است. نه ايراني را به انيراني ترجيح مي دهم نه انيراني را به ايراني. [...] من انساني هستم در جمع انسانهاي ديگر بر سياره مقدس زمين كه بدون ديگران معنايي ندارم.
سیانور نیز به تبعیت از گفتمان رایج هژمونیک که انقلاب را به عنوان آلترناتیوی برآمده از اعتراضات مردمی ارگانیک رد می‌کند، با سبک‌سری از این سؤال مهم می‌گذرد که اصولاً انقلابی کیست؟ چه می‌خواهد؟ چه طور انقلابی می‌شود؟
مهندس میرحسین موسوی
پست مدرنیسم فضای مه‌آلوده‌ای را ایجاد کرده بود که امکان استفاده از هر چیز، هر سلیقه، هر تزئین و هر اصلی به معماران داده می‌شد. طبیعی است که انتظار آشفتگی داشته باشیم. اما با اعتقاد نگارنده این سطور با توجه به حاکمیت مستبدانه معیارهای زیباشناسانه معماری مدرن در طول چند دهه در کشورهای پیرامونی و جهان سوم، پست مدرنیسم یک روزنه‌ای برای آمدن هوای تازه بود.
هلن من تو یک روز باید بدانی که چرا پدرت در بیست‌ویک سالگی مرد، چرا فداکاری کرد و چرا ظاهراً تو را‌ رها کرده است. من تو را‌ با تمام محبت پدری که ممکن است دریک مرد باشد دوست داشته‌ام.
درنگ/ آوازخوان شهره ی دهه های پرتب و تاب غرب در82 سالگی درگذشت. لئونارد کوهن شاعر، داستان نویس، نقاش و نوازنده کانادایی از معدود آوازخوان های مشهور است، که ترانه سرا، آهنگ ساز و نوازنده نیز بود. کوهن هرچند به جنبش های اجتماعی و سیاسی نظر داشت و با نهضت هیپیزم نیز هم آوایی کرد، بیشتر اما، راوی اندوه دلپذیر عشق بود. او را مایوس، محزون، عاشق و عارف هم نامیده اند.
کوهن در خانواده ی یهودی به دنیا آمد و از تعالیم یهودیت بیشتر تحت تاثیر عرفان غنی این آئین توحیدی بود. درمیانسالی گرایش کوهن به عرفان بیشتر شد و به همین سبب به آئین های عرفانی هندی روی آورد. گرایش به عرفان در اشعار کوهن باعث شد نام و آوازه ی او از مرزهای جهان غرب عبور کند و در شرق کهن مخاطبان زیادی داشته باشد. او در دهه های 70 و 80 میلادی مطرح ترین آوازخوان غربی در شرق بود.
در ذیل یادداشت عطاالله مهاجرانی که به مناسبت درگذشت این آوازخوان نوشته و در «مکتوب» نشر یافته را می خوانید.
شهید آیت‌الله دکتر سیدمحمد حسینی‌بهشتی
" مبارزه پیروز " عنوان یک سخنرانی از آیت الله دکتر بهشتی است، که در سال 1382هـ .ق (1336هـ .ش) در جمع انجمن اسلامی مهندسین ایراد کرده اند. متن این سخنرانی بدون حذف و افزایش توسط شرکت سهامی انتشار چاپ شده است. جز اعمال علایم نشانه گذاری متداول هیچ دخل و تصرفی در متن نشده است. درنگ بنا به دو دلیل متن این سخنرانی را باز نشر می کند: یکی از این جهت که نسل جوان معاصر با شیوه و نگاه متودیک با حوادث تاریخی، از جمله با قیام اباعبدالله (ع) بیشتر آشنا شود. بعد اینکه، دامنه آشنایی ما با اندیشه رهبران طراز اول انقلاب ایران بیشتر شود. و آخر اینکه ، بازخوانی اینگونه مطالب و منابع به ما امکان می دهد، در بررسی تحولات اجتماعی در ایران و انقلاب اسلامی سال 57 با استراتژی هایی که رهبران فکری جامعه اسلامی برای مبارزه در نظر داشتند و برای پیشبرد مبارزه آن را برای مبارزین و انقلابیون عرضه کرده اند، آشنا شویم. زیرا هر جامعه و گروه انسانی جهت پیشبرد اهداف خود نیازمند به بازخوانی سنت مبارزاتی گذشته خود است، تا با توجه و بررسی جوانب و اثرات آن بتواند، به تدوین استراتژی مؤثر و منطبق با شرائط جدید اقدام کند.
نگاهی به کتاب «آستانه تجدد: در شرح تنبیه الامه و تنزیه الملّه» نوشته داود فیرحی
متن یک گفت و گوی تلگرامی
قربان عباسی/ خوانشی از نمایشنامه چهره ارفه/ اولیویه پی/ مترجم: سمیرا رشیدپور
ارفه شاعر و نوازنده چنگ که صدایش سنگ‌ها و حیوانات را به سخن در می‌آورد همسر محبوبش اریدیس را در اثر مارگزیدگی از دست می‌دهد. ارفه به ناچار نزد‌ هادس می‌رود و با التماس و تمنای زیاد از فرمانروای مردگان و خدای دنیای زیر زمین تاریک می‌خواهد تا اریدیس را بار دیگر به زندگی بازگرداند...