نسل بدون آرمان

۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۳
گزارشی از رونمایی آخرین مجموعه شعر «روجا چمنکار»
مراسم رونمایی از آخرین مجموعه شعر روجا چمنکار با حضور محمدعلی سپانلو و رضا حیرانی برگزار شد.

درنگ| عصر جمعه یک روز بهاری سال نود و سه «کافه موون» میزبان مراسم رونمایی از آخرین مجموعه شعرهای «روجا چمنکار» بود.

«مردن به‌زبان مادری» و «راه رفتن روی بند» دو مجموعه‌ای هستند که به همت نشر چشمه در مجموعهٔ «جهان شعر تازه» به انتشار یافته‌اند.

رونمایی از این دو کتاب با خوانش چند شعر از سوی چمنکار آغاز و سپس با نقد و بررسی اشعار توسط «محمدعلی سپانلو» و «رضا حیرانی» ادامه یافت.

 «رضا حیرانی» که خودش از شاعران جوان امروز کشور است، شعر چمنکار را نمادی از شعر دهه کنونی ایران دانست و جهان‌بینی مجموعه را مورد قبول خواند.

نویسنده «چند رضایی‌ها» شعر حال حاضر را بر آمده از احساسات شخصی و روابط مدرن دانست و در ادامه افزود: شعر حاضر از میان پیام‌های شخصی و روابط رو در رو شکل می‌گیرد.

او به شکل‌گیری شعر و نسلی از شاعران هم دهه خود اشاره کرد و چمنکار را نمونه‌ای موفق از هم نسلان خود دانست.

اما محمدعلی سپانلو شاعر کهنه‌کار معاصر از در دیگری وارد شد و آنچه را حیرانی نقطه قوت شعر چمنکار عنوان کرده بود، به باد نقد گرفت و این مسئله را دور شدن از شعر دانست.

سپانلو شعر چمنکار را فاقد زبانی جهانی عنوان کرد و بر شخصی بودن اثر خرده گرفت. او شخصی‌نویسی را مشکل عمده شعر نوین خواند و ضعف اکثر شاعران را نوشتن درباره دردهایی دانست که توسط خوانندگان لمس و درک نمی‌شوند.

برنده «شوالیه ادبی فرانسه» بر وجود کلماتی نامتجانس در اثر، همچون نشانی‌ها و اسم‌های خاص ایراد وارد کرد و کلیت مجموعه شعر او را ناهمخوان دید.

سپانلو همچنین تاکید کرد: شعر باید دارای دردی جمعی و زبانی عمومی باشد. زبانی که توسط هر نوع مخاطب درک شود و شعر را از آن خود بداند. این نیست که شاعر تمامی آنچه را خود می‌بیند بر صفحه رقم زند. شاعر باید همه چیز را از چشم مردمی ببیند که برای آن‌ها می‌نویسد.

این شاعر کشورمان همچنین از فضای شعر معاصر انتقاد کرد و گفت: نسل جدید بیشتر بازی با لغات را در پیش می‌گیرند و به شعر نزدیک نمی‌شوند و درواقع چیزی به نام شعر تولید نخواهد شد.

سپانلو در مجموعه اشعار چمنکار به دو شعر اشاره کرد که به زعم او، به شعر نزدیک شده است و معتقد بود که این شاعر جوان در حال تجربه کردن است.

سپانلو در ادامه این نشست گفت: شعر آنجایی اتفاق می‌افتد که وقتی آن را می‌خوانیم هر کسی برداشت خودش را از آن داشته باشد و بتواند با آن ارتباط برقرار کند، در حالی که یکی از ایرادات شعر معاصر این است که بسیاری از مخاطبان نمی‌توانند خودشان را در آن پیدا کنند.

او همچنین تاکید کرد: قرار نیست شعر حرف جدیدی بزند، فقط فرم‌ها عوض می‌شوند، شعر معاصرِ خوب، این است که بتواند با مخاطب امروزی ارتباط برقرار کند.

***

به نظر می‌رسد دردهای مشترکی که شاعران بزرگ معاصر، نظیر شاملو و اخوان، سپانلو و دیگران آن را فریاد می‌زدند، در اشعار امروز جایی ندارند و این همه شاید ناشی از به حاشیه رانده شدن کلان‌روایت‌هایی باشد که امروز جای خود را به خوانشی ناهمگون از روایت زندگی روزمره داده است. سپانلو از شعر نسلی انتقاد می‌کند که دیگر مانند نسل او آرمان‌های بزرگی ندارد. نسلی سرخورده از تحقق نیم‌بند آرمان‌های نسل گذشته، امروز در قالب اشعاری شخصی و به زعم سپانلو بازی با کلمات، وضعیت خودش را روایت می‌‌کند.

 

در ادامه می‌توانید گزارش تصویری مراسم رونمایی از کتاب شعر روجا چمنکار را ببینید.

 

 

 

.

نظر شما چیست؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Error. Page cannot be displayed. Please contact your service provider for more details. (30)