تئاتر آلترناتیو با پول اسپانسرهای نولیبرال

۶ مهر ۱۳۹۴
نمی‌شود اسم کار خود را آلترناتیو گذاشت و از اسپانسرهایی پول گرفت که مأموریت دارند تئاتر را در پول، ابتذال و تز نولیبرالی غرق کنند. می‌شود با چند اجرا و با همه ادعاها کسانی را گرفتار کژتابی کنید ولی با آشکار شدن حقیقت کلمه رسوایی می‌نشیند در ذهن همه مخاطبان و هرگز هم پاک نمی‌شود.

محمد آقازاده:‌ دوستان نمایش نویس، بازیگر و کارگردان تئاتر یادتان باشد:

پینه‌دوزی با کلاژ تفاوت دارد. کش رفتن چند حرکت از این و آن نمایش و یا آن اثر هنری و ترکیب آن‌ها بدون آنکه در پیوند انضمامی با هم قرار گیرند بجای آنکه کار خلاق و نامش کارگردانی باشد اسمش دزدی ناشیانه است که قدیم‌ترها به آن «به کاهدان زدن» می‌گفتند.

بازیگری هیچ ربطی به انرژی عصبی بی‌حد و مرز و حرکات کششی زشت و نامفهوم 
ندارد. همان‌طور که مدام وراجی کردن فردی و جمعی دچار شهرت نمی‌کند. البته این روش از کسی هنرپیشه نمی‌سازد بلکه تمام تلاش‌هایش را دچار جنون بیهوده می‌کند.

بی‌اعتنایی به متن و گذاشتن آنکه کار، خودش تو را پیش ببرد تا درام نهایی خودبه‌خود اتفاق بیفتد اگر درست اجرا بشود می‌تواند منجر به یک شاهکار و لااقل یک اثر مدرن شود، اما این کار مهارت وسیع در شناخت درام و بعد سر کشی در برابر قواعد آن دارد، حتماً این نوع شکل دادن به متن کار هر کس نیست و کسی که کاربلد نباشد همه متوجه می‌شوند جنس تقلبی را به جای جنس اصلی جا می‌اندازد و در حقیقت تقلب می‌کند و کلاغ را رنگ می‌کند و به جای قناری می‌فروشد.

نمی‌شود اسم کار خود را آلترناتیو گذاشت و از اسپانسرهایی پول گرفت که مأموریت دارند تئاتر را در پول، ابتذال و تز نولیبرالی غرق کنند. می‌شود با چند اجرا و با همه ادعاها کسانی را گرفتار کژتابی کنید ولی با آشکار شدن حقیقت کلمه رسوایی می‌نشیند در ذهن همه مخاطبان و هرگز هم پاک نمی‌شود.

 

نظر شما چیست؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Error. Page cannot be displayed. Please contact your service provider for more details. (1)