راز معمای شاه

۱۶ بهمن ۱۳۹۵
سناریوی این سریال به نظر می‌رسد تنها برای مهندسیِ ذهن مخاطب در پذیرش نظامی است که تنها به یک شخص متکی است و این شخص نه تنها قابل نقد نیست بلکه با هوش سرشار و پیشگویی‌های عجیب به گونه‌ای موانع را از سر راه بر می‌دارد و حرکت را مدیریت می‌کند که تمام افراد حاضر در راه مبارزه - که به شدت به مریدانی ضعیف و مطیع تقلیل یافته‌اند- را دائما در حیرت فرو می‌برد و بر ارادت بی‌چون و چرای‌شان می‌افزاید.

شراره مستور

 

تاریخ، یک امانت است که انتقالش، هم هنر می‌خواهد و هم تعهد. بازسازی مستند یک واقعه تاریخی که در‌آن فرد فرد یک ملت سرنوشت خودشان را تغییر می‌دهند هنر بزرگی است چون مخاطب حال را باید به فضای آشنایی که در آن نقش بازی کرده ببرد و مخاطب آینده را نیز به ادامه همان راه برانگیزاند. تعهد به راستی و صداقت و پرهیز از جانبداری و قرائت یک جانبه مهمترین ابزار بروز این هنر است.

«معمای شاه» اما از هر دوی این‌ها خالی‌ست. تمام هنر سازندگان این سریال به اصطلاح تاریخی در این خلاصه شده که دکورهای پرخرج بسازند و از تمام بازیگران با نام و گمنام دعوت به همکاری کنند تا در پایان هم دل همه به دست آمده و هم جیب عده‌ای دیگر پر شده باشد.

اما مصیبت واقعی، نبود هرگونه تعهد اخلاقی در ارائه یک تصویر نزدیک به حقیقت در مورد وقایع مبارزات مردم ایران در راه آزادی طی یک دوره سی ساله است. هر چه در وقایع تاریخی به سمت زمان حال حرکت می‌کنیم، نقش مردم به سیاهی‌لشگر این مبارزات و رهبران و نمایندگان آنان به سایه‌های کم‌رنگ از عروسک‌هایی ساکت که فقط صحنه را پر می‌کنند تبدیل می‌شود.

شخص‌گرایی و تجمیع تمام هوش، فراست، کیاست و مدیریت یک مبارزه در یک فرد در روایت «معمای شاه» از انقلاب از مواردی است که به شدت ذهن مخاطب آشنا را آزرده و مخاطب ناآشنا را هم با سوال‌های چالش‌برانگیزی روبه‌رو می‌کند.

سناریوی این سریال به نظر می‌رسد تنها برای مهندسیِ ذهن مخاطب در پذیرش نظامی است که تنها به یک شخص متکی است و این شخص نه تنها قابل نقد نیست بلکه با هوش سرشار و پیشگویی‌های عجیب به گونه‌ای موانع را از سر راه بر می‌دارد و حرکت را مدیریت می‌کند که تمام افراد حاضر در راه مبارزه – که به شدت به مریدانی ضعیف و مطیع تقلیل یافته‌اند- را دائما در حیرت فرو می‌برد و بر ارادت بی‌چون و چرای‌شان می‌افزاید.

ضعف در استفاده از منابع تاریخی درست و قابل اعتماد، نمایش یک‌سویه و جهت‌دار، حذف افراد نقش‌آفرین در مبارزه یا تقلیل آنان به سایه و اسم‌هایی در رفت و آمد و تلاش عمدی برای پررنگ کردن نقش فردیِ رهبری انقلاب، این سریال بسیار پرهزینه را به نمایشی مُضحک از حرکتی بزرگ که ریشه در قلب و اندیشه مردم داشت تبدیل کرده است که حتی توان انتقال یک سطر از آن به آیندگان را نیز ندارد.

بهمن‌ماه ۹۵

نظر شما چیست؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Error. Page cannot be displayed. Please contact your service provider for more details. (25)