بایگانی: دریچه

جستاری درباره زیبایی و زیبایی‌شناسی

قربان عباسی
هنرمند در ذات خود یک مبارز است. مبارزی که به ستیز با بیماری و نفرت و امر نادرست و امر زشت می‌رود. او سلاحی جز ذوق رشک‌برانگیز خود ندارد. او مدام در طلب امر تازه سربرآورده است و او فرزند زمانه خویش است بازتاب واقعی روح است.
نظیر هر موضوع دیگر، مفهومی که به کلمات منتقل شده است هر اندازه پیچیده‌تر و مبهم‌تر باشد، گستاخی و اطمینانی که مردم در به کار بردن آن واژه نشان می‌دهند بیشتر است. مردم چنین وانمود می‌کنند که آنچه به یاری لغت فهمیده شده، آن‌قدر ساده و روشن است که سخن گفتن درباره معنی واقعی آن […]

مردی که قدرش را ندانستیم

ایمان پورنصیر
امروز را ببینید! گرفتار چه آدم‌هایی شده‌ایم؟ روحانیون تریبون‌دار امروز چه در کلامشان می‌تراود؟ ببینید چگونه راحت از بهشت زورکی دم می‌زنند و چه آسوده هرگونه تفکر متفاوتی را تکفیر می‌کنند! آیا بهشتی این‌گونه بود؟
  بهشتی. سید محمد حسینی بهشتی. مردی که قدرش را نشناختیم و ندانستیم. نه روشنفکران مذهبی ما او را شناختند و قدرش را دانستند و نه مذهبی‌های سنتی ما. از التقاطیون و معاندین و متحجرین و دگم‌اندیشان چیزی نمی‌گویم که طبیعی‌ست نخواهندش و قدرش را ندانند جز تأکید و بزرگنمایی کاریکاتوری و سانسور شدهٔ برخی […]

آیا بازجویی یک پرفرمنس وندالیستی است؟

لیلا پاپلی یزدی
واضح است او نخست خود را دلسوز نشان خواهد داد، و بعد به تدریج با درآوردن رخت‌هایش زخمهای دژخیم‌گونِ تن یک اکوان دیو را رونمایی خواهد کرد. میزان زخم‌ها بستگی دارد به تو. بستگی دارد تو چه انتخاب کرده باشی: مقاومت یا نه!
به «م. پ» بازیگر بی‌استعدادِ بی‌نامِ پرفرمنس نوجوانی من، و من آنقدر زیستم که سرانجام نامش را از آگهی تسلیتش بدانم   در آن اتاقک تاریک دو «تن» دو بدنِ انسانی بر هم کنشی را آغاز می‌کنند. از یکسو فریاد «بگو» و از سوی دیگر فشار انتخابی ذهنی «چه بگویم؟» در این فضای عمدتا کوچکِ […]

ناسیونالیسم پدرسالار ایرانی

لیلا پاپلی یزدی
کلیت گفتمان ناسیونالیسم ایرانی، گفتمانی به شدت پدرسالارانه است. به نظر می‌رسد مخدوش شدن تصویر خانواده ایرانی از خود و جایگزینهای محتمل و البته بالقوه بودن این امکان با تضمینهای معانی مربوط به زنانگی و وطن در یک کلیت در بازتولید نظم پدرسالار ایرانی به شکل ناسیونالیسم شکل داشته است.
  از واژه تاریک[1]: آیا ناسیونالیسم ایرانی امری پدرسالارانه[2] است؟     1) علی منصور، محمدعلی فروغی، مصطفی‌قلی بیات، علی‌اکبر داور و محمود جم ایستاده‌اند و خیره شده‌اند به دوربین (عکس1). در این عکس همه‌شان فراک سیاه به تن دارند و کلاه سیلندری و کراوات: مردان ناسیونالیست ایرانی در لباس رسمی انگلیسی. در این پرفرمنس […]

زنانگی محض در تقابل با تاریخ

«مریم» در مقام تعین رویداد
صدای فریاد «سکوت مریم» هنوز از پس فردیت فراتاریخی دردمندانه‌اش گوش زمان را کر می‌کند، او بر فرایند سوار است و انسان نه در وضعیت «هلاک» که در وضعیت «حیات» حتی اگر ناامیدانه، همچنان تداوم تاریخی/ فراتاریخی‌اش را از دل مریم ادامه می‌دهد.
لیلا پاپلی یزدی:     تکلیف قرآن با «تاریخ» روشن است. تاریخ در قرآن در بسترِ فرایند رخ می‌دهد. داستان یوسف گرچه از منظر روایت ساختارشکنانه است، ولی از نقطه‌ای آغاز می‌شود و در جایی تمام. از بُعدِ تاریخ، «یوسف» به غایت کلاسیک است؛ چنانچه روایت «موسی» در طاها نیز گرچه از عاملیت انسانی دورتر […]
صفحه 10 از 11« بعدی...7891011

Error. Page cannot be displayed. Please contact your service provider for more details. (16)