بایگانی: ادبیات

سانسورچی، قاضی ادبی نیست

گفت‌وگو با جمشید برزگر شاعر و روزنامه‌نگار
هیچ مشخصه‌ای، چه ویژه و چه ناویژه، نمی‌تواند و نباید دلیل سانسور شود یا باشد. از آن فراتر، اصولاً نباید مقوله‌ای به نام «اخذ مجوز» در کار باشد. سانسورچی، قاضی ادبی- هنری نیست و ذاتاً و اساساً حق قضاوتی ندارد، چه اثر واجد مشخصات ویژه باشد و چه نه.
فیروزه رمضان زاده: جمشید برزگر، شاعر، نویسنده و روزنامه‌نگار ایرانی، زاده ۲۹ مرداد ۱۳۵۰ در همدان است. این نویسنده که روزنامه‌نگاری را از سال ۱۳۷۰ آغاز کرد نخستین کتابش در سال ۱۳۷۳ منتشر شد. از او سه کتاب شعر «در آفتاب دویدن»، «یک‌عمر راه بر خود بریدم» و «مثل پرنده درخت را فراموش می‌کنی»، ده‌ها […]

با «شاملو» می توان شاعر ماند

به مناسبت سالروز درگذشت احمد شاملو/ وحید اوراز
من خويشاوند نزديك هر انساني هستم كه خنجري در آستين پنهان نمي كند. نه ابرو به هم مي كشد نه لبخندش ترفند تجاوز به حق و نان و سايبان ديگران است. نه ايراني را به انيراني ترجيح مي دهم نه انيراني را به ايراني. [...] من انساني هستم در جمع انسانهاي ديگر بر سياره مقدس زمين كه بدون ديگران معنايي ندارم.
  احمد شاملو ( الف – بامداد ) در ۲۱ آذر ماه ۱۳۰۴ در خیابان صفی علیشاه تهران از مادری بنام کوکب عراقی و پدری حیدر نام که افسر ارتش بود متولد شد. نوزادی اش را در رشت و کودکی و نوجوانیش را در اصفهان – شیراز – سمیرم – زاهدان – خاش –  مشهد […]

«همه ما ممکن است زرافه را با دو «ف» بنویسیم»

قربان عباسی
پره‌ور را به درستی بزرگ‌ترین شاعر مردمی فرانسه در سده بیستم دانسته‌اند. ذهنی جوشان، هنرمندی آفرینشگر، متفکری مبارز، مردی که قلب داغ اجتماع را در خود حمل می‌کرد. پره‌ور به انسان بودن خود ادامه داد. اما راز انسان بودن پره‌ور این است که بین عشق و سیاست پیوندی مبارک برقرار می‌کند. بین ابتدایی‌ترین نیاز عاطفی-جسمانی انسان و عرصه متنوع و پرچالش سیاست. او با جادوی واژگان خود به مصاف زندگی می‌رود. بر سنگریزه‌های یخ زده و سرد و بر زیبایی عریان یخی که بر روی رودخانه‌ای بی‌اعتنا می‌رقصد مجذوب می‌شود. پره‌ور تلفیقی است از همین فضای دوگانه؛ هرم تابستان و تصویر سرد زمهریری که زندگی را میخکوب می‌کند. آمیزه‌ای است از عشق و جنگ،گلوله و بوسه.
پره‌ور را به درستی بزرگ‌ترین شاعر مردمی فرانسه در سده بیستم دانسته‌اند. ذهنی جوشان، هنرمندی آفرینشگر، متفکری مبارز، مردی که قلب داغ اجتماع را در خود حمل می‌کرد. پره‌ور به انسان بودن خود ادامه داد. اما راز انسان بودن پره‌ور این است که بین عشق و سیاست پیوندی مبارک برقرار می‌کند. بین ابتدایی‌ترین نیاز عاطفی-جسمانی […]

ریلکه؛ شاعری از میان گلسرخ

ریلکه بیان می‌کند زندگی واقعیت است و شاعر باید واقعیت‌ها را بسراید، باید ببیند و به یاد آورد چه گذشته است سپس فراموش کند و شاید کلمه‌ای را بتواند به زبان بیاورد...
 شهریار صادق حسنی:  گاهی در دل شب باد چون کودکی بر می‌خزد تنها رو به راه می‌نهد نرمک نرمک به سوی ده می‌رود ره جویان، تا لب آبدان می‌شتابد و آنجا به کمین می‌نشیند: خانه‌ها سراسر سفیدست و درختان بلوط دم فرو بسته‌اند.   راینر ماریا ریلکه در ۴ دسامبر ۱۸۷۵ در پراگ به دنیا […]

«آزادی تو تجسم رویای من است»

«چشمهای ما در صورت ما تعبیه شده اند تا به قفا ننگرند و به ارتجاع پناه نبرند بل به پیش روی خود و به آینده تابناکی بنگرند که در آن خورشید حقیقت میتابد» عبدالله شایق
    قربان عباسی (دانشجوی دکترای علوم سیاسی دانشگاه تهران)   عبدالله شایق شاعر آذربایجانی است که بیست و پنجم فوریه ۱۸۸۱ در شهر تفلیس چشم به جهان گشود و در بیست و پنجم ژولای ۱۹۵۹ چشم از جهان فرو بست. مصطفی طالب زاده و مهری بایراملی والدین این شاعر پرآوازه بودند.  پدرش در کسوت […]
صفحه 2 از 1512345...10...قبلی »

Error. Page cannot be displayed. Please contact your service provider for more details. (1)